missie

Missie en historiek

In 1983 werd het Cinema Novo festival, het heette toen nog het de Derde film, opgezet op initiatief van de Stedelijke Derde Wereldraad Brugge, een adviesorgaan inzake ontwikkelingssamenwerking van de stad Brugge en overkoepeling van de Brugse derde wereldorganisaties. Met een filmevenement beoogde de groep rond de centrale figuren Georges Micholt en Jan De Clercq - de founding fathers - om de cultuur van de derdewereldlanden via één van de populairste cultuurexpressies naar het grote publiek te brengen, en zo mee te werken aan een nieuwe beeldvorming rond de ontwikkelingslanden. Er werden toen vier speelfilms vertoond voor zowat 700 toeschouwers. Het Derde Wereldfilmfestival werd erkend door het kabinet voor Ontwikkelingssamenwerking en kreeg financiële steun van de Vlaamse Gemeenschap, de provincie West-Vlaanderen en de stad Brugge

Eigen accenten vanaf 1989

De specifieke aspecten verbonden aan de organisatie van een filmevenement, de uitbreiding van het festival met de daaraan verbonden financiële implicaties, en de opgedane ervaringen in filmmilieus leidden in 1989 tot de oprichting van een afzonderlijke en autonome vzw De Derde Film. Daarbij werd de kern van de oorspronkelijke doelstelling overgenomen, maar werden er accenten eigen aan een filmgebeuren toegevoegd. De speelfilms uit de ontwikkelingslanden werden in een breder kader geplaatst. Het festival breidde zich uit en omhelsde de drie continenten: Afrika, Azië en Latijns Amerika. Hoofdbedoeling bleef het westerse publiek in contact te brengen met uitingen van de zuiderse en oosterse culturen, en aldus het begrip en de waardering voor die culturen en hun maatschappelijke vertaling te verhogen. Daarnaast poogde het festival de filmmakers uit de drie continenten als volwaardige wereldkunstenaars aan te brengen en een platform aan te bieden om hun creaties te tonen. Door de voortschrijdende concentratie van filmproducties en filmdistributie is het voor onafhankelijke filmmakers uiterst moeilijk door te dringen tot het publiek. Dit geldt des te meer voor cineasten uit de zuidelijke continenten, die niet passen in het stramien van gestroomlijnde scenario's, regie en acteurscasting naar Amerikaans model. Overigens beschikken zij niet over de financiële middelen om promotiecampagnes te voeren of lang te wachten tot hun films uitgebracht worden.

Het competitieluik

Op bescheiden schaal wil het festival dat proberen te verhelpen door te werken aan de promotie en de introductie van films uit Afrika, Azië en Latijns Amerika in de Belgische filmdistributie. Hiervoor werd er o.m. een competitieluik toegevoegd aan het festival: een onafhankelijke jury bekroont een film uit een reeks van negen in de Benelux onuitgegeven producties. Aan de bekroning is een geldprijs gekoppeld die wordt uitgekeerd aan de Belgische distributeur die de bekroonde film aankoopt en uitbrengt in ons land. Tot slot werd het gedeeltelijk herbronnen ook vertaald in de nieuwe benaming die het festival kreeg in 1991: het Cinema Novo Festival.

De jaren negentig: in een stroomversnelling

Rond het midden van de jaren negentig kwam Cinema Novo in een stroomversnelling terecht: de ploeg van vaste en tijdelijke vrijwilligers kende een sterke uitbreiding, het aantal films en vertoningen werd gevoelig opgetrokken (door de invoering van ochtend- en namiddagvertoningen), een verhoging van de financiële middelen schiep meer ruimte voor nevenactiviteiten, het bezoekersaantal verdubbelde op korte tijd...

Er kwam ook meer aandacht voor de jongerenwerking, we lieten bijvoorbeeld de films in competitie beoordelen door een jeugdjury van 16- tot 18-jarigen . Ook werd het festival veel nadrukkelijker geconcentreerd rond een bepaalde focus, waarbij het filmische luik wordt omkaderd met een rist van evenementen. Er werd (en wordt) intenser internationaal samengewerkt met andere filmfestivals - zoals het filmfestival van Rotterdam - en de de organisatie werd omgedoopt tot vzw Cinema Novo.

Na goed 25 jaar is het festival...

... een feestelijk en breed filmevenement geworden rond een 60-tal films en 180 vertoningen, dat bijna 20.000 bezoekers trekt uit binnen- en buitenland.

Elk jaar geven we ook filmvertoningen voor scholen, daar komen zo'n 4.000 leerlingen op af (leeftijd van 5 tot 18 jaar).

2010

De editie 2010 was wat afgeslankt, met minder randactiviteiten. Maar ook nu hadden we een sterk filmprogramma, met focus op Turkije.
Het was leuk dat we veel prijswinnende films konden vertonen (een beetje geluk mag ook wel). Maar ook de andere films werden met veel zorg uitgekozen.
Ons engagement is niet afgebot, Integendeel. Al voor de tweede keer gingen we naar de Brugse gevangenis, waar we samen met Rode Antraciet een klein fillmfestival organiseerden.
Op de themadag, met films en een debat, kwam millenniumdoelstelling nr.1 aan bod
En voor de eerste keer organiseerden we een filmwedstrijd voor scholen. We kregen een aantal leuke filmpjes binnen. Oordeelt u zelf.

Wat brengt 2011?

Waarom wordt Brazilië het Focusland in 2011?
In Latijns-Amerika behoort Brazilië - samen met Mexico en Argentinië - tot de grootste filmproducerende landen. Die drie landen hadden in de jaren 30, 40, 50 van de vorige eeuw een echte filmindustrie, met eigen filmstudio's en filmsterren. De invloed van Hollywood was in die beginjaren groot: genrefilms, westerns, detectivefilms en musicals overgoten met een Braziliaans sausje waren toen uitermate populair.
Deels als reactie daartegen ontstond daar eind jaren '50 de zogenaamde Cinema Novobeweging - in het kielzog van het Itialiaanse neorealisme en de Franse Nouvelle Vague.
Jonge cineasten wilden af van de op westerse leest geschoeide amusementsfilm en maakten sociale en politieke films die hun wortels hadden in de Braziliaanse geschiedenis en cultuur: "nieuwe cinema" - waarop ook de naam van ons festival gebaseerd is.
Ook nu nog is Brazilië een dynamisch filmland, met de grootste filmproductie van het Latijns-Amerikaanse continent. Op filmfestivals worden hun films geprezen en geregeld bekroond.

Dit is slechts een korte vooruitblik. meer details volgen later.